ถ่ายพยาธิ: ปัญหา การรักษา และการป้องกัน

⚠️ ปัญหา: พยาธิชนิดไหน?

ประเภทปรสิตในลำไส้

• • พยาธิตัวกลม – พบบ่อยในลูกสุนัขและลูกแมว อาการ: อาเจียน ท้องเสีย ท้องบวม ขนหมอง เติบโตช้า ลูกสุนัขอาจติดจากแม่
• • พยาธิตัวตืด – ปล้อง (คล้ายเมล็ดข้าว) รอบทวารหรือในอุจจาระ มักจากหมัด (Dipylidium) หรือเนื้อดิบ/เหยื่อ การควบคุมหมัดช่วยป้องกันพยาธิตัวตืด
• • พยาธิปากขอ – ดูดเลือดจากผนังลำไส้ อาจทำให้โลหิตจางและท้องเสียเป็นเลือด โดยเฉพาะสัตว์เล็ก ลาร์วาสามารถแทรกซึมผิวได้
• • พยาธิแส้ – ส่วนใหญ่ในสุนัข อาศัยในลำไส้ใหญ่ อาจทำให้ท้องเสียเรื้อรัง

สัตว์ติดเชื้อได้อย่างไร?

จากดินปนเปื้อน (ไข่/ลาร์วา) จากเหยื่อ (หนู นก) จากหมัด (พยาธิตัวตืด) จากนมแม่ (ลูกสุนัข) อุจจาระสัตว์ที่ติดเชื้อแพร่ไข่ในสิ่งแวดล้อม

ความเสี่ยงต่อคน (zoonotic)

พยาธิตัวกลมและพยาธิปากขอติดคนได้ พยาธิตัวกลม: จากดินหรือพืชปนเปื้อน (โดยเฉพาะเด็ก) พยาธิปากขอ: ลาร์วาแทรกซึมผิวและทำให้คันได้ ถ่ายพยาธิสัตว์เป็นประจำและเก็บอุจจาระ ล้างมือหลังสัมผัส

🛡️ การป้องกัน: ตาราง

ป้องกันดีกว่าการรักษา ตารางถ่ายพยาธิสม่ำเสมอเหมาะกับอายุและวิถีชีวิตของสัตว์

ลูกสุนัขและลูกแมว

เริ่มตั้งแต่ 2 สัปดาห์ ซ้ำทุก 2 สัปดาห์จนถึง 2 เดือน จากนั้นรายเดือนจนถึง 6 เดือน ลูกสุนัขมักเกิดมาพร้อมพยาธิตัวกลมจากแม่—ต้องถ่ายพยาธิตั้งแต่ต้นและบ่อย

สัตว์โต

หากไม่มีผลิตภัณฑ์ป้องกันปรสิตตลอดปี: 2–4 ครั้งต่อปี (ทุก 3–6 เดือน) หากมีผลิตภัณฑ์ที่ครอบคลุมหนอนหัวใจ/ปรสิตในลำไส้ (NexGard Spectra, Stronghold): ทำตามตารางของผลิตภัณฑ์นั้น การตรวจอุจจาระ 1–2 ครั้งต่อปีช่วยได้

ป้องกันพยาธิตัวตืด

พยาธิตัวตืด (Dipylidium) ติดต่อจากหมัด การควบคุมหมัดจึงจำเป็น จำกัดการเข้าถึงเนื้อดิบและเหยื่อ หากล่าสัตว์หรือให้อาหารดิบ: ถ่ายพยาธิบ่อยขึ้น

วิถีชีวิต

แมวและสุนัข outdoor นักล่า สัตว์ที่กินอาหารดิบ: ถ่ายพยาธิบ่อยขึ้น ในเขตร้อน: ถ่ายพยาธิตัวเองและครอบครัวเป็นประจำด้วย—พยาธิบางชนิดเป็น zoonotic